tag:blogger.com,1999:blog-61341112012-02-01T15:41:04.106-05:00<p id="description" dir="rtl">&#1740;&#1575; &#1670;&#1711;&#1608;&#1606;&#1607; &#1740;&#1575;&#1583; &#1711;&#1585;&#1601;&#1578;&#1605; &#1575;&#1586; &#1606;&#1711;&#1585;&#1575;&#1606;&#1740; &#1583;&#1587;&#1578; &#1576;&#1585;&#1583;&#1575;&#1585;&#1605; &#1608; &#1588;&#1585;&#1608;&#1593; &#1576;&#1607; &#1606;&#1608;&#1588;&#1578;&#1606; &#1608;&#1576;&#1604;&#1575;&#1711; &#1705;&#1606;&#1605;</p>Oxynoreply@blogger.comBlogger3091100tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1531303423284062632011-04-20T14:12:00.004-04:002011-04-20T14:34:07.177-04:00

امروز به طور اتفاقی به این مقاله از غلامحسین ساعدی در مورد صمد بهرنگی برخوردم و بسیار در من اثر کرد. مدت زیادی است که اینجا ننوشتم ولی شاید این بازگشتی باشد به این وبلاگ. چیزهایی هست که دلم نمیخواهد در فیس بوک یا جایی دیگر بگویم و امروز به خاطرم آمد که کجا به از اینجا؟ و این هم از مقاله... تنها در فاصله ی سال های بیست و چهار و پنج بود که کودکان دبستانی آذربایجان دریافتند که مدرسه چندان جای

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-67384559455607654382008-10-21T22:30:00.000-04:002008-10-21T22:31:32.811-04:00

وضعم خرابه، خرابه، خرابببببببب (هی هی)

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-78252151341258597082008-07-28T10:38:00.001-04:002008-07-28T10:38:09.291-04:00

تا حال چنین احساسی نداشتم. وقتی میخواهی کسی باشد تا کمی صحبت کنی و گرهی که در دلت است باز شود ولی نیست و این گره به دور قلبت همچون ماری پیچیده و آن را میفشارد، چنین است که دیگر نه خوابی میتوان کرد و نه خوراکی خورد.تجربه ای است نو.

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-90636539118660762702008-06-16T20:19:00.001-04:002008-06-16T20:29:49.089-04:00

وقتی که مدتی در نوشتن آدم فاصله میفته اصلا یاد آدم میره که نوشتنی هم هست، سرد میشه و کمی دوباره طول میکشه تا دوباره رو غلطک بیفته، مثل هر فعالیت دیگه.مسافرت که بالطبع عالی بود و حرف نداشت. پشت بندش هم همش سرم شلوغ بوده، هفته پیش فرصت نهایی برای آماده کردن نسخه کامل دو مقاله برای یک کنفرانس بود. در این بین دیدن مسابقات یورو هم مزید بر علت شده بود تا عملا وقتی برایم باقی نماند. تازه باز هم من از

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-19100695658322891772008-05-20T21:18:00.000-04:002008-05-20T21:23:41.108-04:00

فردا دارم برای یک هفته میرم مسافرت. بنابراین کسی خونه نیست، بی خود در نزنید. بعد از اینکه برگشتم اگر عمری باقی بود ماوقع را اینجا مینویسم.اگر هم نبود، حلالم کنید. بدی از من دیدید ببخشید.اگر هم این ها را خواندید باز بی خود نگران نشید، مسافرت معمولیه، ولی کسی که از فرداش خبر نداره و همین هیجان زندگی را دو برابر میکنه.سایه تان بر سر این وبلاگ و نویسنده اش مستدام باد.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-77608686564555037312008-05-19T15:41:00.002-04:002008-05-19T16:06:19.217-04:00

الان به شدت با صدای تکنوازی تار فارسی و صدای موسیقی سنتی که در آن بازتاب داشت حال کردم. منی که اصلا با موسیقی سنتی حال نمیکنم و صدای تار قفقاز را به تار شیراز ترجیح میدهم. خودم هم در لحظه اول از این حس متعجب شدم. بعد یادم آمد که این قطعه تکنوازی درست بعد از آهنگ بروبروی آرش اومد، و مثل قطعه ای مینیمال در بازاری مکاره جلوه کرد. آخه این برنامه last.fm هر برچسبی که بهش بدی هر چی که اون برچسب را

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-31998166699321505732008-05-15T23:53:00.000-04:002008-05-15T23:54:29.953-04:00

میدونی که؟

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-68813412463997562392008-05-15T23:51:00.000-04:002008-05-15T23:53:20.158-04:00

حوصله توضیح و تفصیل تجارب نزدیک به مرگم را هم ندارم. همین. ولی بدانید و آگاه باشید که یکی را همین نزدیکی ها از سر گذراندم.اما عرض کنم به انور مبارکتان که احساس میکنم کمی تا قسمتی مادی گرا شده ام، به عبارت این خارجکی ها، ماتریالیست، البته قضیه شاید انقدرها هم جدی نیست، یا به قولی این نیز بگذرد. از طرف دیگر، معاشرت با بعضی دوستان احتمال بسیار خوبی دارد که باعث شود کل این روند به طرز شدیدی برعکس

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-87834146186778892982008-05-15T23:18:00.000-04:002008-05-15T23:20:02.412-04:00

حالا که دیگه این موقع شب شروع به نوشتن کردم بعد مدتها، سخته جلوی خودمو بگیرم. ویار نوشتنم گرفته شاید بشه گفت. این البته از اثرات حاملگی نیست، بلکه این ویار مال وضع حمل و ناشی از فرستادن گزارشهایی است که باید امروز تحویل میدادم. البته معلوم است که با این وضع حرف به دردبخوری هم قرار نیست از این نوشته ها عاید کسی شود. باید کلی نوشت تا آخرش بلکه چیزی ازش درآید. یاد حرف مارکز میفتم که جلسات نوشتنش را

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-54982428705425669882008-05-15T23:11:00.000-04:002008-05-15T23:13:59.377-04:00

ماه پیش ،از نظر هنری لااقل، ماه بسیار پرباری بود.اوایل ماه بود که ماریوبارگاس یوسا آمد دانشگاه ما. قرار بود نشانی به او اهدا کنند و بعد سخنرانیش که یک ساعتی طول کشید. خیلی پیرتر از عکسی بود که قبلا از او دیده بودم. شروع کرد به صحبت و از مقدماتی که منجر شد به نوشتی کتاب "قصه گو"یش برایمان گفت که چطور رسم نقالی در قبایلی در آمازون حوالی بولیوی او را طوری تحت تأثیر قرار داده که تا چندین سال بعد از

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-37147616244012337282008-05-15T22:27:00.000-04:002008-05-15T22:28:49.362-04:00

خوشگل بود، نه، اصلا زیبا بود هر چند شاید این دو کلمه از نظر معنی خیلی به هم نزدیک باشند و اصلا شاید یکی باشند. معلوم بود که موقعی خیلی خوشگل بوده و حتم دارم کلی هم خاطر خواه داشته. چشمان سبزش نفسی را که به آنها خیره میشده بند می آورده حتم دارم. لوطی مسلکی بوده واسه خودش. اصولی داشت که هر موقع به آنها اشاره میکرد میگفت "به من میگن نوه ی حاجی پاشا" یا بعضی موقعها هم "به من میگن دختر کبلایی زهرا" .

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1342882166498165472008-04-29T06:53:00.001-04:002008-04-29T06:56:33.564-04:00

این هفته چون هفته آخر ترم است، اکثر برنامه ها و پروژه های طول ترم اکنون به نتیجه میرسند و وقت به نمایش گذاشتن آنهاست. ازجمله اینهاست تئاترهای دانشجویی که یکی هم تئاتر ما بود که در دو شب و با موفقیت و با به فروش رفتن همه بلیط ها و استقبال خوبی برگزار شد و از نتیجه خیلی راضی بودیم. ولی دانشکده تئاتر دو پروژه اصلی داشت که این هفته با اکیپ تئاترمان به دیدنشان رفتیم و یکی از یکی جالبتر و پر از نکات

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-20382791706232079472008-04-27T01:39:00.000-04:002008-04-27T01:41:57.709-04:00

امروز صبح که بلند شدم ناراحت، دلخور و گیج و منگ و مست بودم. بعد از ظهر عصبانی و خسته بودم و احساس میکردم نارو خورده ام. الان، شب، هنوز هم دارم از خاطره اجرای زنده سمفونی 9 بتهوون در سه ساعت پیش لذت میبرم و این اجرا، با 360 نفر گروه کر- بله! 360 نفر- همچون ملافه ای سفید و زیبا و گلدوزی شده و پر خط و چین روی این چرک و کثافت و افکار مسموم رو گرفته. عالی بود. من از یازده سالگیم عاشق این سمفونیم. شدت

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-52805962554103927072008-04-03T20:46:00.000-04:002008-04-03T21:28:21.076-04:00

غیبت دارم، خیلی زیاد، ولی شاید این لینک کمی از بار غیبت را کم و آن را توجیه کند: «مهمانی گاوهای پرنده و داستانهای دیگری از جنگ».این ترم به صورت مرتب، هر هفته چهار شب و هر شب سه ساعتم را صرف این نمایش کرده ام و از نتیجه راضیم. نقش من در این کار صرفا کسب تجربه است ولی دستم هم باز گذاشته شده تا در جاهای مختلف کار دخالت کنم و نظر دهم. ولی انسانهای جالب و با استعدادی در این کار دخیلند که کار را جالب و

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-42355651419722523212007-12-26T22:18:00.001-05:002007-12-26T22:20:55.393-05:00

دیروز از واشنگتن برگشتم.کریسمس امسال رسما تجربه نویی بود برام. دیگه اینجوریش رو من هم ندیده بودم. مهمان پسرخاله یکی از دوستان خوبم در دانشگاه بودیم. شب کریسمس رفتیم به کاتدرال ملی در واشنگتن که به نوعی یک کاتدرال سمبولیک برای کشور است به گونه ای که همه ی فرقه های اصلی مسیحیت در آن محرابی از آن خود دارند. خود کلیسا هم بسیار عظیم و دیدنی بود. بعد از اینکه جمعیت همه آمدند و سالن پر شد و نشستیم، بعد

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-67973466010602804622007-12-19T22:25:00.000-05:002007-12-19T22:28:45.583-05:00

راستی تولد وبلاگم یادم رفته بود! ظاهرا که 4 سال پیش در چنین روزی یک ماه پیش به کله ام زد که وبلاگ بنویسم. خلاصه و اینا. بلاگ رولینگ رو هم اضافه کردم که دیگه بهانه ای نباشه.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-23043139381058814642007-12-17T13:17:00.001-05:002007-12-17T13:35:29.149-05:00

همیشه فیلمهایی رو که در یک فضای بسته میگذرند دوست دارم، به خاطر چالش هنری ای که ایجاد میکنن، یه جورایی لذت بخشه دیدن فیلمهایی که محدودیتهایی از این نظر واسه خودشون ایجاد میکنن. نمونه وطنیش "آژانس شیشه ای"یه که سه بار دیدمش، البته این مربوط به زمونه ای میشد که تشنه فیلم دیدن بودم و در نبود فیلمهای خارجی فیلمهای کارگردانهای مورد علاقه ام رو دو سه بار بدون اینکه به کسی بگم توی سینما نگاه میکردم،

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-76868333478212439142007-12-13T15:21:00.001-05:002007-12-13T15:21:37.632-05:00

بعضی اوقات احساس میکنم گفتن بدیهیات هر چقدر هم سخت لازمه، چون نه تنها بعضی بدیهیات برای افراد دیگر اصلا بدیهی نیست بلکه گاهی خود ما هم فراموش میکنیم که بعضی چیزا قبلا برامون بدیهی بود.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-11774208266611193032007-12-13T15:11:00.001-05:002007-12-13T15:11:19.198-05:00

دارم میشم عین اون جوونای کهنه سالی که تا کمی الکل به خونشون نرسه نمیتونن مهمونیایی رو که میرن بترکونن. دارم این پست رو مینویسم و باید حتما کمی مستم باشه که بنویسم.***به کمک یه دوست عزیز وبلاگ مخفی یکی از وبلاگ نویسهایی رو که یکی از دلایل اصلی وبلاگ نوشتن من بود پیدا کردم. چند سالی میشه که دیگه وبلاگ اصلیش رو نمینوشت و خیلی وقت بود که اون احساس لذت روزهای اول رو از خوندن یک وبلاگ، دیگه نچشیده بودم

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-53656330637239856252007-09-27T22:43:00.001-04:002007-09-27T22:43:57.748-04:00

برگها پیچ خوردند،خارها تن خسته شان را به تماشا بردنددر آن مرغزار تنهایی، آسمان غرش کرد، غرید و غلامان زمین رابه یغما بردند.غار را که بود که صدا زد؟و فریاد دلش را بر سینه آن غار سپرد؟من اما در دفترم هیچ نداشتمجز زمزمه های نداشته های دل تنهای خویش رابه نظرم این رو یه نفری یه جایی قبلا گفته ولی من نمیدونم کی بوده و کِی بوده و کجا.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-23704113837402997102007-09-27T21:31:00.000-04:002007-09-27T21:32:30.982-04:00

این شهر فسقلی ما برخلاف ظاهرش، علاوه بر کتابخانه عظیم دانشگاه یک کتابخانه عمومی پر و پیمان هم داره که میشه مجانی عضوش شد و ازش کتاب و فیلم امانت گرفت. برای این آخر هفته چند تا فیلم گرفته بودم که یکیش فیلمی ایرانی بود از مانی حقیقی با عنوان «کارگران مشغول کارند».فیلمی مینیمال که به شیوه دیجیتال فیلمبرداری شده و گروه بازیگری قوی ای هم داره. از آتیلا پسیانی گرفته و رضا کیانیان تا فاطمه معتمد آریا و

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-45137321076859154442007-09-27T20:00:00.000-04:002007-09-30T11:03:07.438-04:00

مدتی پیش یکی از بچه های ایرانی را که خیلی وقت بود ندیده بودم سر راه آمدن به سر کار ملاقات کردم و برا ی چند دقیقه ای هم مسیر شدیم. در این مصاحبت کوتاه که من بیشتر نقش شنونده را در آن داشتم مصاحب من شروع به گلایه از ایرانیانی کرد که در این شهر زندگی می کنند و جز واقع شدن در آمریکا از لحاظ جغرافیایی، اثری از «شیوه آمریکایی» در زندگی آنها دیده نمیشود و همه عادات ایرانی خود را به اینجا منتقل کرده اند

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-71998322062559370112007-09-06T07:47:00.000-04:002007-09-06T07:48:15.611-04:00

پاواروتی مرد.الان صبح ساعت هفت در دانشگاه جلوی کامپیوتر صفحه خبر باز شد و اولین چیزی که به چشمم خورد این بود.یادمه اولین بار هشت سالم بود که نوارشو دست داییم دیدم و تعریفشو ازش شنیدم ولی شاید ده سالی طول کشید که همه بشناسنش توی ایران. همین یکی دو هفته پیش بود که خبر مرخص شدنش از بیمارستان لابلای خبرها بود و الان...

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-79083477673531992172007-08-13T11:00:00.000-04:002007-08-13T11:01:21.991-04:00

قرار بود از فرودگاه خودم را برسانم به منهتن و سوار اتوبوس به مقصد شهرمان بشم. دیر کرده بودم و مجبور بودم تاکسی بگیرم. راننده تاکسی که پیاده شد در صندوق عقب را باز کند احساس کردم که نه تنها یارو ایرانیست بلکه چهره اش به شدت آشناست، شاید در خیابان دیده بودمش یا در جهانی دیگر. سوار که شدم ازش پرسیدم، تعجب کرد، گفت که بعضی ها فکر میکنند هیسپانیک است و او هم فکر کرده که سفیدپوستم، اروپایی. اهل قندهار

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-6538720844088205572007-08-12T23:18:00.000-04:002007-08-12T23:19:42.375-04:00

چند روز پیش از سفر برگشتم، همان روز خانه جدیدم را تحویل گرفتم و عصر همه وسایلم را که شامل دو چمدان و مقداری خرت و پرت درون چند کارتن بود به خانه جدید بردم. اینجا بسیاری از امکانات رفاهی خانه قبلی را ندارد ولی حسن بزرگش این است که حالا خانه ای تمام از آن خود دارم که البته فعلا خالی است. ماشینم را هم بالاخره یک روز بعدش خریدم. زندگیم را از همان فرانسه عادت داده بودم که بدون ماشین سر کنم و حالا باید

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-28137278695495918232007-06-19T20:57:00.000-04:002007-06-19T21:26:35.477-04:00

روزها و هفته ها با اندک تفاوتی از کنار هم میگذرند و میروند، زندگی در جریان است و حتی اندکی به انسان فرصت ایستادن و چاق کردن نفس را هم نمیدهد. فعلا موضوع تزم مشخص نیست و حالا هم شروع کرده ام به شک کردن به خودم، که آیا علت این استاد راهنمایم است یا خودم. ایده ای راجع به اینکه چگونه میشود موضوع تزی را تعریف و شروع به کار بر روی آن کرد ندارم، لااقل هنوز ندارم، روزهایم در طول هفته به این کار کسل کننده

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-53913493736969869042007-06-19T20:55:00.000-04:002007-06-19T20:57:12.269-04:00

حالا دیدن فیلم دور دنیا در هشتاد روز را تمام کردم. فیلم مال سال 1956 و برنده 5 جایزه اسکاره ولی مثل تمام فیلمهای اون دوره بسیار طولانیه و حوصله تماشاگر فعلی را سر میبره ولی چیزی که مایه تفریحه حضور بازیگران بیشمار و رنگ و وارنگی است که برای چند ثانیه ظاهر میشوند و به همان سرعت هم از صحنه خارج می شوند. برای من دیدن فرانک سیناترا و به خصوص باستر کیتون جالب بود ولی البته فیلم برای کسانی که علاقه به

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-83725004445218843002007-05-18T15:23:00.000-04:002007-05-18T15:27:28.716-04:00

دارم الان که کمی وقت اضافه دارم صفحاتی از دفترم را که یادداشتهایی نوشته ام ورق میزنم و بعضا نکات جالبی به چشمم میخورد از جمله نوشته زیرین از روزی از تولوزگردی همراه با رامون، همکار و دوست اسپانیاییم:عصر با رامون رفتم سینماتک برای شرکت در سخنرانی در مورد نویسنده مشهور اروگوئه ای ضد جهانی سازی، خولیو کورتاسار. سینماتک به خاطر جشنواره فیلم آمریکای جنوبی غلغله بود. بعدا معلوم شد سخنرانی نبوده بلکه

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-52332170590846189592007-05-11T21:16:00.000-04:002007-05-11T21:17:24.548-04:00

مدتی پیش، فیلم تریستان و ایزولد رو زدم رو کامپیوترم و تا نصفه هاش نگاهش کردم. داستان تریستان و ایزولد از قدیمی ترین تراژدیهای اروپاست، البته به استثنای تراژدیهای یونان. طبق گفته ویکی پدیا قدمتش به سده دوازده میلادی برمیگرده. ولی خلاصه فیلمش انقدرها قوی نبود که من رو دو ساعت آن هم در های و هوی امتحانهای پایان ترم جلوی کامپیوتر بنشونه.دیروز در لیست کتابهای کتابخونه دانشگاه دنبال کتابی میگشتم تا در

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-86074717317036355732007-05-11T20:46:00.000-04:002007-05-11T20:57:23.882-04:00

بالاخره این ترم لعنتی تموم شد. ماراتونی بود که به نظر نمیومد به این زودیها سر پایان داشته باشه. ولی بالاخره به سر اومد. و این سر اومدن به خلوت شدن سر من هم انجامید که این ترم سرم تا این حد شلوغ نبوده و سرانجام این ترم هم البته چندان بد نبود. بگذریم!فیلم Blood Diamond رو با بازی لئوناردو دی کاپریو مدتی پیش دیده بودم و به نظرم فیلم خوبی اومد. مدتی هم هست که کلا به مسائل آفریقا علاقه پیدا کردم.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-76595876136987144332007-03-22T22:21:00.000-04:002007-03-22T22:29:58.186-04:00

داشتم الان از سر بیکاری (بخونید کار زیاد) قسمت جدید سریال Grey's Anatomy رو نگاه میکردم که یهو دیدم توی این قسمت سریال شهره آغداشلو هم پیداش شد. خوشم میاد که خوب خودشو جا کرده تو هالیوود. این سریال جزو سریالهای خیلی پرطرفدار در آمریکاست و دیدن یک هنرپیشه ایرانی مثل اون مقیاس کل مساله رو به طرز جالبی جابه جا میکنه. الان دیگه آغداشلو (یا به زبان ما ترکها، منسوب به سنگ سفیدها) توی خیلی از فیلمها و

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-24105632326188577412007-03-17T19:05:00.000-04:002007-03-17T19:07:40.748-04:00

الان فیلم before sunrise را نگاه کردم. الان که کمی از استرس و فشار امتحان دکترا خلاص شدم و یک هفته تعطیلیم شروع شده فرصت بیشتری دارم تا کارهایی را که در این مدت دلم خواسته انجام بدم انجامشون بدم.از دیدن این فیلم لذت بردم. در بسیاری نکات ریزش صحبتهای آموزنده ای داشت. بخصوص اول فیلم به من خیلی چسبید،جایی که صحبت جسی و سلین در قطاری از بوداپست به وین شروع شد و ادامه پیدا کرد. احتمالا جادویی در قطار

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-40996817911657956852007-03-14T14:27:00.000-04:002007-03-14T14:29:11.529-04:00

دیروز چهارشنبه سوری خوبی داشتم. البته چندان چهارشنبه سوری کلاسیکی نبود ولی برای خالی نبودن عریضه با همکاری دوستان از روی شعله یک فندک پریدیم. ایده ابتدا به صورت شوخی مطرح شد ولی بعد شکل جدی به خود گرفت.ولی روز قبلش روز جالبتری بود برام. بالاخره یکی از چمدانهام که در فرانسه جا مانده بود رسید. یک بسته از کتابهام را هم که دوستهام برام پست کرده بودند گرفتم ولی فقط یک کتاب توش بود. بقیه کتابهام که در

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-7429837165464561762007-03-03T22:18:00.000-05:002007-03-03T22:22:17.695-05:00

وقتی دکتر براون سخنرانیش را تمام کرد مدتی بود که سکوت سالن را فرا گرفته بود و از پچ پچ‌های معمول این نوع جلسات خبری نبود. ایده عجیبش برای حل مشکل انرژی جهان از طرفی فکری انقلابی بود و از طرفی غیر قابل هضم. هنوز کسی از ابعاد این پروژه و عملی بودنش هیچ تصوری نداشت ولی یک چیز مسلم بود و ان اینکه این ایده بحثی را میتوانست در کل کره ایجاد کند که به این زودی‌ها فرو ننشیند. همه حاضران به صفحه‌ نمایش

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-21217813399540332032007-03-03T22:14:00.000-05:002007-03-03T22:17:18.362-05:00

امروز صبح سر راه دانشگاه کاملا این احساس رو داشتم که دارم در چین زندگی میکنم، فقط ورژنی از چین که آمریکاییها اون رو اداره میکنند. در ایستگاه اتوبوس همراه من،کسانی که منتظر بودند همه چینی بودند. و در ایستگاه بعدی غیر از یک امریکایی 7 چینی سوار اتوبوس شدند و حالا تنها صدایی که میشنوم شوخیهای همخانه ای چینی ام با دوست دختر چینی اش است. خانم ها و آقایان، به کشور چین غربی خوش آمدید.

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-64033366518592942292007-02-14T23:08:00.000-05:002007-02-14T23:12:22.734-05:00

خرافات کوچک دوست داشتنیی که جزیی از زندگیمون هستندسفیدی ناخن که هر وقت به آخر برسه نشانه هدیه ای در راه استخارش کف دست نشانه پولی که به دست خواهد آمداحساس آمدن گوش که نشانه آمدن مهمان استکف روی چای که نشانه ثروت در راه استآمدن ناخودآگاه اسم کسی بر لب که نشانه آن است که آن شخص در همان لحظه به یاد توست یا در موردت حرف میزندعطسه نشانه صبری که باید در کاری که در فکرش هستی بکنیهمه اینها تا حدی مفرح

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-61511715361318558882007-02-14T23:05:00.000-05:002007-02-14T23:07:53.768-05:00

بعد از مدتها از زمان مدرسه و کلاسهای دوران ابتدایی و تعطیل شدنهای مدرسه به خاطر برف، امروز کلاسهای دانشگاه به خاطر بارش یک برف حسابی که هنوز ادامه داره به طور کامل تا عصر لغو شد. اولش دم ایستگاه اتوبوس که این رو از یکی شنیدم چه حالی داد. برگشتم به حال و هوای روزهای زمستونی ارومیه. ولی بعد به سرعت یادم اومد که حالا دیگر دانشجوی دکترا هستم و به نوعی کارمند محسوب میشم.تا عصر دانشگاه بودم.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-33997567907508661722007-01-08T00:31:00.000-05:002007-01-08T00:33:29.038-05:00

از مسافرت این چند روزه به نیویورک و لاس وگاس که برگشتم فیلمهای ایرونی رو که قبل از سفر داون لود کرده بودم نشستم و تو این دو روزه آخر هفته تماشا کردم. چقدر دلم واسه فیلم ایرونی تنگ شده بود. دوباره مارمولک، دوباره لیلا و سه تا فیلم جدید رو نگاه کردم که خیلی چسبیدن. “ماهی ها هم عاشق میشوند” ، "خیلی دور، خیلی نزدیک” ، ”دیشب باباتو دیدم آیدا"، فیلمهای جدیدی بودند که دیدم. مخصوصا ماهیها عاشق میشوند

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-18587028204021911152006-12-23T17:51:00.000-05:002006-12-23T18:08:04.470-05:00

یواش یواش داشتم فکر میکردم که کسی قرار نیست من را دعوت کند ؛برای همین هم من که عاشق بازی هستم(اولین اعتراف؟) داشتم به این فکر می افتادم که برای تفریح هم که شده خودم بدون دعوت اعترافاتی را که در ادامه میاد بنویسم ولی خوشبختانه طبق معمول، آرماتیل به دادم رسید! ممنون سعید جان.و اما...1.کلاس اول ابتدایی بودیم که معلم تصمیم گرفت برای تفریح و استراحت خودش از همه بپرسه که وقتی بزرگ شدند میخواهند چکاره

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-8242157763351302742006-12-22T21:34:00.000-05:002006-12-22T21:38:25.832-05:00

بالاخره این ترم هم تموم شد. به سرعت اومد و رفت. هنوز نمیدونم احساسم نسبت به این کشور تازه چیه. هر چند هنوز اروپا و فرانسه رو ترجیح میدم ولی مواظبم که زود قضاوت نکنم. امتحانهای نسبتا سختی داشتم و خیلی وقت بود که مجبور نشده بودم به این شدت درس بخونم. بخصوص برای این امتحان آخر که دیروز بود دو روز حسابی خودم رو شرمنده کردم. ولی عوض یک ترم رو سعی کردم دیشب دربیارم وقتی در مهمونی ایرانیها به مناسبت شب

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-28122875691100630032006-12-07T20:00:00.000-05:002006-12-22T21:43:50.939-05:00

الان دارم قسمت دهم از فصل چهارم سریال One Tree Hill رو نگاه میکنم. این از اون سریالهای آبکی آمریکاییه که آدم خوشش میاد و همیشه نگاش میکنه ولی صداشو درنمیاره تا آبروش نره! ولی این قسمت سریال که داره دو هفته مونده به کریسمس پخش میشه ادای احترام خیلی قشنگی کرده بود به داستان «آوای کریسمس» چارلز دیکنز که کارتون ورسیون دیسنیش رو حتما از تلوزیون دیدین و اگر هم یادتون نیاد حتما با شخصیت اسکروچ آشنا

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-87052536879311715292006-10-24T14:08:00.000-04:002006-10-24T14:10:09.328-04:00

خب. کمی هم از جنبه های مثبت قضیه بنویسم که زیاد جنبه تراژیک پیدا نکنه. واقعیت اینه که از دیدگاهی متفاوت این بهترین اتفاقی بود که میتونست برای من بیفته. منی که آدمی نوستالژیک هستم احساس غم شدیدی میکردم وقتی مجبور بودم از کشور و مردمی که عادت کردم و دوستشون دارم دل بکنم و به محیط جدید دیگه ای برم و این سه روز کارم رو به شدت راحت کرد. با خوشحالیی برای دیدن چهره های آشنا به ایران برگشتم در حالی که

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-42369033588844098502006-10-18T21:22:00.000-04:002006-10-18T21:24:27.041-04:00

شاید الان وقتش شده باشه که بعد از این چهار ماه و تقریبا جا افتادن در آمریکا در مورد تلخترین خاطراتم هم از فرانسه بعد از دوره سکوتی طولانی چیزهایی بنویسم. شاید هم نه هنوز و شاید فقط اشاره به پسلرزه هاش فعلا برای الان کافی باشه.من بالاخره 17 ژوئن فرانسه رو ترک کردم ولی دقیقا سه روز آخر به نحوی کابوس گونه گذشت که حالا از پس اون سه روز تلخ وقتی به خاطرات دو سال در فرانسه نگاه میکنم این نگاه به صورتی

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1148398561471277842006-05-23T11:33:00.000-04:002006-05-23T11:36:01.503-04:00

هفته پیش به مناسبت آمدن یکی از شاعران و ادیبان در تبعید به تولوز، به خانه یکی از دوستان ایرانی دعوت شدم تا از محضرشون بهره‌مند بشم. البته من اسم ایشان را دورادور شنیده بودم ولی نمیشناختمش و از آنجایی هم که من زیاد در وادی ادب فارسی صاحب نظر نیستم احتمالا ایشان خیلی مشهورتر از آن چیزی باشند که من فکرش را میکنم ولی از اسم بردنشان معذور خواهم بود چون ممکن است مجبور شوم پشت سرشان مطالبی را بگویم که

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1148291619653708332006-05-22T05:53:00.000-04:002006-05-22T05:53:39.676-04:00

از کنار هم میگذریم...این روزها که دیگر چند روزی بیش از اقامت من در اینجا باقی نمانده است وقتی به دوستانی که در این مدت در اینجا پیدا کرده‌ام خبر رفتنم را که برای برخی‌شان غیرمنتظره هم هست میگویم خودم هم از شنیدنش یکه میخورم. به نظرم عجیب می‌آید که دوباره وقتی به همه چیز عادت میکردم پایان یک مرحله دیگر از زندگی‌ام فرارسیده است. در این مدت به اینجا عادت کرده‌ام و از آن مهمتر به آدمها خو گرفته‌ام و

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1148298944102777212006-05-21T07:54:00.000-04:002006-05-22T07:55:44.123-04:00

فرانسویها کشور خودشون را مهد هنر میدونن. البته شاید اونا این فکر رو نمیکنن ولی آنچه مسلمه اسم فرانسه با زیبایی و هنر گره خورده. ولی چیزی که من در مورد فرانسه دوست دارم این است که همیشه سعی میکنند تا اولا هنر را به زندگی عادی مردم بکشانند و ثانیا همیشه از زاویه‌های جدید به هنر نگاه کنند. نتیجه این شد که من ساعت دوازده نصف شب در حال بازدید مجانی از موزه‌های تولوز بودم. دیشب در تمام فرانسه موزه‌ها

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1147685738111935772006-05-15T05:35:00.000-04:002006-05-15T05:35:38.133-04:00

در بارسلون در طبقه دوم هاستلی به اسم کابل تختی در اتاقی دوازده نفره به من دادند که چون بخصوص بار اولم بود از همان بدو ورود، ساکنانش توجه من رو به خود جلب کردند. دلیل اصلی این جلب توجه این بود که هیچ چیز معمولی نه در ظاهر و نه در رفتارشان نبود. میشد گفت که این اتاق کلکسیون ادمهای غیرعادی بود و فکر میکنم ورود من به آن اتاق هم کمی به غنی شدن این کلکسیون کمک کرده بود. یک پسر اسپانیایی با پسری انگلیسی

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1147388409870007622006-05-11T18:59:00.000-04:002006-05-11T19:00:09.903-04:00

صبح دکتر بهم گفت که فقط هشت روز دیگه زنده‌ام. باورم نشد. همه چی در ظاهر درست بود. قبلش به نظرم میرسید که از این سالمتر نمیتونم باشم ولی ظاهرا دوباره واقعیت از جایی که فکرش را نمیکردم خودش را نشون داده بود. نمیدونستم چی باید بکنم و چه احساسی داشته باشم. با اینکه احساس میکردم ناراحت نیستم و حتی در ظاهر هم همینطور خونسرد نشان میدادم ولی چیزی بالاتر از ناراحتی رو در قلبم احساس میکردم. یک حسرت شدید در

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146922070320755012006-05-06T09:26:00.000-04:002006-05-06T09:27:50.336-04:00

دلتون میخواد نامه‌ای به آینده‌تون به یادگار بنویسین تا وقتی مثلا ده سال بعد این نامه رو گرفتین حس اون موقع رو یه بار دیگه تجربه کنید؟ یا شاید دلتون بخواد نصیحتی به خود آینده‌تون بکنید؟ یا اگه خیلی نگرانید یک تجربه تلخ یا شیرین یادتون بره اون رو به آینده‌تون ایمیل کنید. یا شاید شیطنتتون گل کرد و خواستین سر به سر خودتون در آینده بزارین و برای اینکه بترسونینش یه نامه از گذشته براش بفرستید. خلاصه

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146866942135791872006-05-05T18:08:00.000-04:002006-05-05T18:09:02.153-04:00

ساکن اتاق سه صد و نه در اقامتگاه شماره یک یک اکول فرانسوی با امنیت بالا هستم که در کنار مرکز فضایی فرانسه هم قرار گرفته. همه فایلها و نامه‌هایی که فرستاده و دریافت میشه از فیلتری میگذره که حاوی اطلاعات محرمانه نباشه. امکان چت به صورت صوتی و تصویری از روی اینترنت هم بالطبع منتفیه. از وقتی هم که بمبگذاریهای لندن اتفاق افتاد دو تا از درهای خودکار رو که برای ورود به اینجا فقط رمز عبور لازم داشت غیر

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146834390857738622006-05-05T09:05:00.000-04:002006-05-05T09:06:30.876-04:00

دیشب فیلم "Live from Baghdad" را که از کتابخانه گرفته بودم نگاه کردم. احساس عجیبی بود. این فیلم خاطرات خبرنگار شبکه سی.ان.ان است از روزهای آخر منتهی به جنگ اول خلیج فارس و داستان اینکه چطور کار به جنگ کشیده شد و همچنین داستان مصاحبه با صدام و گزارش زنده از بغداد در شب حمله هوایی آمریکا. این روزها نگاه کردن به این فیلم طنز تلخی را در خودش پنهان کرده. فیلم به نسبت جالبی است به خصوص برای ما ایرانیها

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146829932901444312006-05-05T07:43:00.000-04:002006-05-05T07:52:12.926-04:00

دیروز به دومین کنسرت موسیقی در هال اوگرن در نزدیکیهای کانال در مرکز تولوز رفتم. قطعاتی از موتزارت و بروکنر توسط ارکستر مجار و پیانیستی بسیار قابل اجرا شد. ولی چیزی که بیشتر از همه در این جور موارد توجه من را جلب میکند تنوع و کثرت این برنامه های فرهنگی است که دست تو را برای انتخاب به شدت باز میگذارد. و یک چیز دیگر، اینکه اگر دانشجو باشی زندگی در اروپا (بخصوص فرانسه که خودم تجربه اش کرده ام) به

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146260350956693372006-04-28T17:38:00.000-04:002006-04-28T17:39:10.960-04:00

"چارشنبه سوری و سال تحویل هم آمد و گذشت مثل هر سال و متفاوت با هر سال. برای چهارشنبه سوری بهزاد بهم زنگ زد و با هم رفتیم Pech David، تپه ای زیبا که از آنجا بر کل شهر احاطه داری و پارکی است که آدم از دیدنش حظ وافر میبرد! و شروع دوباره نقاشی."این جمله‌های بالا بیشتر از یک سال پیش نوشته شده و از چشم من در گوشه‌ای پنهان مانده بود. چه روزهایی که در این یک سال نگذرانده‌ام، خوب و بد، بیشتر خوب تا بد و

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146260274746567482006-04-28T17:37:00.000-04:002006-04-28T17:37:54.746-04:00

Commited یعنی چی؟ این کلمه ضدحال که جلوی اسم هر دختری که آدم یه خورده بهش چپ نگاه میکنه تو ارکات نوشته معنیش چیه؟ یعنی اینکه آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا، دیر آمدی، جنس مورد نظر دیگر در بازار موجود نمیباشد، جوجه رو یه پیشی دیگه برد، تو هم برو شاید خدا روزیتو جای دیگه حواله کنه.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1146260188749976962006-04-28T17:35:00.000-04:002006-04-28T17:36:28.766-04:00

من سه روز پیش بالاخره از سفر یک ماهه ام به دور اروپا برگشتم. سفر خیلی خوبی بود. تقریبا همه ی ان چیزی بود که دلم میخواست باشد. علاوه بر یادداشتهای سفرم که سعی خواهم کرد مرتبشان کنم و تدریجا اینجا بذارم (و باید در مورد انشا و لحنشون هم تصمیم بگیرم) تعدادی عکس هم انداختم. چیزی کمی بیشتر از 3000 تا که از این تعداد 600 تا را گلچین کردم و از این تعداد هم سعی خواهم کرد تعداد 100 تا را در نهایت به دلیل

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1143061096412218452006-03-22T15:57:00.000-05:002006-03-22T15:58:16.416-05:00

Wow! خب چی کار کنم! در مقابل اون چیزی که در مقابل من بود چه چیز دیگه‌ای میتونستم بگم. وقتی در اتاقت رو باز میکنی و یک پسر نره غول با آرایش و ماتیک و کلاه گیس و یک لباس شب زنونه داره از جلوت رد میشه! به مناسبت روز زن 8 مارس بچه ها در کلوب شبانه کنار دانشگاه برنامه‌ای تدارک دیده بودن که در اون، پسرها لباس دخترها رو پوشیده بودند با همه اون چیزایی که دختری برای رفتن به مهمونی انجامشون میده و دخترها

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1143060760480118082006-03-22T15:52:00.000-05:002006-03-22T15:52:40.496-05:00

من؟ حرف نزده؟ نه، من حرف نزده ندارم ولی بتهوون خدا رحمتش کنه یه سمفونی نساخته داره که مضمونش اینه: بخروشید ای ابرهای غران و مرا از این دربه دری دربه در کنید.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1143058757492049542006-03-22T15:18:00.000-05:002006-03-22T15:19:17.506-05:00

نمیدونم این یادداشت رو اون موقع که نوشتمش و چیزی حدود چند ماه قبل بود توی وبلاگم گذاشتم یا نه و از اون موقع خیلی چیزها عوض شده و من شاید از اون مرحله عادت هم رد شدم ولی برای اینکه یادم بمونه:انگار دارم به اینجا عادت میکنم. چیزی که چند ماهی هست متوجهش شدم و بابتش نگرانم. اگر بشه (که اقدامات لازم رو بابتش شروع کردم) یه جورایی از اینجا درخواهم رفت. عادت بده. باعث پایین آمدن حساسیت شاخکهای انسان میشه

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1141842314393624262006-03-08T13:24:00.000-05:002006-03-08T13:25:14.410-05:00

همین الساعه یک سوالی برام مطرح شد که گفتم اینجا بنویسم بلکه اونایی که در زمینه حقوق صاحب نظر یا آگاهی هستند این حقیر رو از تاریکی دراورن. راستش از بس که یک چیز روزمره است تا حالا فکر نکرده بودم این "مدعی العموم" کیه؟ پشت این عبارت کدوم ارگان یا وزارتخونه یا قوه قرار دارن؟ کی تصمیم میگیره که از کی شکایت کنه؟ قوه قضاییه و وزارت دادگستری و نیروی انتظامی که نیستن ولی دیگه فکرم هم به جای دیگه‌ای قد

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1141572263685179752006-03-05T10:23:00.000-05:002006-03-05T10:24:23.700-05:00

امشب قراره مراسم اسکار برگزار بشه. مراسم اسکار معمولا پره از لحظه‌های پر احساس کسانی که میرن تا در روی سن جایزشون رو بگیرن.هفته پیش فیلم چاپلین اثر ریچارد اتنبرو رو از کتابخونه شهر گرفتم و امروز وقت کردم که نگاهش کنم. میگن لحظه‌ای که در سال 1972 به چاپلین جایزه اسکار افتخاری رو دادن پر احساس ترین لحظه این مراسم در طول تاریخ بوده. چاپلینی که از امریکا اخراجش کرده بودن و بیست سال بی‌اعتنایی و

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1141483759387674162006-03-04T09:37:00.000-05:002006-03-04T09:49:19.440-05:00

دیروز برای دیدن فیلمی به مرکز شهر رفتیم. فیلمهای زیادی برای تماشا بود ولی در نهایت چیزی که انتخاب شد فیلم سیریانا بود. از چیزی که در مورد دوستهام خوشم میاد اینه که فکرشون کار میکنه و فیلمهای چرت و پرت و صرفا تفریحی نگاه نمیکنند و اهل فیلمهای جدی هستند اغلب. خب، من ازهمچین آدمهایی خوشم میاد هر چند خودم هم ممکنه بعضی اوقات وقتم رو روی فیلمهای الکی تلف کنم. چون به هر حال چیزی که اهمیت داره فقط

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1138140669007177832006-01-24T17:10:00.000-05:002006-01-24T17:11:09.020-05:00

خواهرم روزم رو ساخت(گرته برداری کردم از اصطلاح انگلیسی). روزی که میرفت کمی غمگین تمام شود. وقتی از بیرون رسیدم رفتم سراغ ایمیل‌هام. برام کلی عکس فرستاده بود که از تبریز و از عموهام و فامیل پدرم و تولدی که برای پدرم گرفته بودند توش بود تا برف پارو کردن خودشون و قند شکوندن پدرم. بی‌اختیار میخندیدم با دیدن عکسها. انگار سفری به ایران برای من هر لحظه داره واجبتر میشه.

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1138108800414729662006-01-24T08:09:00.000-05:002006-01-24T08:20:00.443-05:00

این صفحه از اون صفحاتی است که همه اش را میشه به راحتی و مثل راحت الحلقوم نوش جان کرد. بخونینش! مخصوصا نامه آخر را که مال یک پنگوئن است از دست ندهید.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137847966658973392006-01-21T07:51:00.000-05:002006-01-21T07:52:46.676-05:00

راه نداشت! باید این لینک را هم میدادم و بعد میرفتم.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137846820574892532006-01-21T07:32:00.000-05:002006-01-21T07:33:40.576-05:00

امشب یک تفریح حسابی کردم که فکر کنم رکورد ارزانترین تفریحها با بالاترین کیفیت رو بشکونه. اپرای cosi fan tutte با هزینه یک یورو چطوره؟ به علاوه که خب، موسیقیش مال موتزات هستش و داستانش هم جالب بود، انقدر که در طول اپرا که چهار ساعت طول کشید در این فکر بودم که اگر موتزارت در این دوران به دنیا میومد، شغلی که به احتمال زیاد انتخاب میکرد کارگردانی سینما و تئاتر بود و چه فیلمهای بینظیری که نمی‌ساخت!

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137846482259381072006-01-21T07:25:00.000-05:002006-01-21T07:28:02.273-05:00

قربونش برم این دولت فخیمه جمهوری اسلامی با روشهای نامتعارفی خیال داره مردمشو راضی نگه داره. از اون طرف داره دست به قمار بزرگی میزنه و سرش یک مملکت رو گرو گذاشته و از طرفی دیگر با به روزترین فیلمهای آمریکایی در تلوزیون به مناسبت عید غدیر میخواد دهن قسمتی از مردشو فعلا ببنده(یا شاید هم منظورهای دیگه‌ای داره که بر من و شما آشکار نیست). معنی نشون دادن فیلمهای Fantastic 4, Motorcycle Diaries, War of

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137333018297341352006-01-15T08:47:00.000-05:002006-01-15T08:50:18.296-05:00

برای من ایرانی که اصولا به صورت تاریخی مثل تمام اجدادم با استبداد به دنیا میایم، با آن زندگی میکنم و در نهایت با همان هم میمیرم، حتی با وجودی که همیشه در کلام همه‌مان صحبت از دموکراسی است تصور وجود کسانی مثل پریکلس و سولون در 2500 سال قبل در جمهوری آتن قابل تصور نیست که هیچ، هضمش هم به شدت مشکل است.

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137332814450776992006-01-15T08:44:00.000-05:002006-01-15T08:46:54.450-05:00

باز با کلی تاخیر:مهمترین مساله که باید تکلیف آن قبل از سفر نروژ برای تعطیلات کریسمس معلوم بشه یکی دو کیلو یا بیشتر وزن کم کردنه چون با تجربه پارسال قراره از یک خوان نعمتی برخوردار بشیم، به خصوص شب کریسمس و شب سال نو و آی بخوریم، آی بخوریم که تصورش هم در لحظه عادی سخته. الان که فکرش رو میکنم اصلا نمیتونم درک کنم که شکم انسان چطور چنین حجمی می تونه داشته باشه. مگر اینکه فکر کنیم شکم هم مانند مغز یه

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137332582034081562006-01-15T08:42:00.000-05:002006-01-15T08:43:02.040-05:00

این پایینی رو وقتی تو هواپیما بودم و داشتم برای تعطیلات میرفتم که مهمون داییم بشم نوشتم. هر چند با کلی تاخیر ولی به هر حال:یک سال از اون موقع گذشته و من دوباره رو آسمونم. از بالای مجموعه های کوچولوی نور توی تاریکی رد میشم و هر جایی و آسمون هر مملکتی این نورها رو به یک شکل درآورده و ترکیب غریبی شکل داده. آسمون اولین شهری که توش قراره فرود بیام، با ابرهای بسیار پایین و مه پوشونده شده و هر از گاهی

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137332214471403802006-01-15T08:36:00.000-05:002006-01-15T08:36:54.476-05:00

مشکل ماها، گروهی از دانشجوها که متعلق به طبقات متوسط به بالا هستند، اونهایی که خودشون رو روشنفکر میدونن، بلاگرها، اونهایی که در خارج از ایران زندگی میکنند و در نهایت اونهایی که مثلا در تهران از خیابون انقلاب پایینتر نرفتند(به جز واسه کنسرت توی فرهنگسرای بهمن مثلا) اینه که اونقدر از متن جامعه ایران دور افتادند که نمیتونن اون رو حس کنن. در نتیجه اینجوری میشه که انتخاب کسی مثل احمدی نژاد بعد از

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137332088461252232006-01-15T08:34:00.000-05:002006-01-15T08:34:48.480-05:00

فیلمی که شاید اینجا در موردش بیشتر از بقیه بنویسم، هری پاتر و جام آتش است که شاید اصلا خیلی ها با فلسفه وجودی این جور فیلمها مخالف باشند. مثلا یکیش بابا جان خودم که هر چند از اونجایی که در مورد هری پاتر و داستانهاش اطلاعات دقیقی نداره در این مورد اظهار نظری هم نکرده ولی از اونجایی که نظرش رو در مورد موارد مشابه میدونم، حدس میزنم که با کل داستانش مشکل داشته باشه. چون پدرم کلا چیزهایی مثل هلووین،

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137331290839693622006-01-15T08:18:00.000-05:002006-01-15T08:21:30.840-05:00

چیز جالبی که در مورد این شبکه داخلی خوابگاه ما وجود داره اینه که علاوه بر تعداد زیادی فیلم و موزیکی که بر روی شبکه هست مقدار معتنابهی هم قسمتهای مختلف سریالهای مشهور رو میشه پیدا کرد که نشون میده اینجا با چه فاناتیکهایی طرفیم. ناگفته نماند که خودم هم به نوعی حالا جزئی از این گروه محسوب میشم. مخصوصا حالا که همه ده فصل سریال "Friends" رو بر روی دی وی دی زدم و گذاشتم رو تاقچه و هر از گاهی ناخنکی

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137330836665211812006-01-15T08:13:00.000-05:002006-01-15T08:13:56.680-05:00

خیلی سخته که مست باشی و بخوایی ادای هوشیارهارو در بیاری یا برعکس حواست سر جاش باشه و بخوایمثل مستها خودت رو بزنی به اون راه.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137329385806785192006-01-15T07:49:00.000-05:002006-01-15T07:49:45.816-05:00

نمیخوام بگم بهترین تولد عمرم چون یک حالت غلوآمیز و غیر واقعی بهش میده ولی یکی از خاطره انگیزترین و کامل ترین جشنهایی بود که داشتم. مخصوصا وقتی فکرشو میکنی که من دو تا تولد در دو تا کشور متفاوت داشتم که هر کدوم به نوبه خود خیلی عالی بود این احساس تشدید میشه. توی هیچکدوم هم راستش انتظار چیزی رو که در انتظارم بود نداشتم. واقعیت رو بخوام بگم اینه که اصلا تولدم یادم رفته بود چیزی که تا کمی پیش غیر

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1137328477472313262006-01-15T07:16:00.000-05:002006-01-15T07:34:37.696-05:00

امروز امتحان آخر بود و من تقریبا تا شب آخر چیزی نخوندم. حتی شب آخر هم زیاد دل به درس ندادم. نمیدانم چرا ولی من اینجوری نبودم. لااقل میتوانستم یک شب کامل را به امتحانم اختصاص دهم. ظاهرا نیاز به یک شوک دارم، البته شوکی که فکر نکنم از دستش کاری ساخته باشد. البته اگر بخوام واقعیت رو بگم هیچ وقت در خرخونی زیاد وضع خوبی نداشتم.الان دارم شور امیروف را گوش میکنم و اگر چند کلمه ای راجع بهش ننویسم نخواهم

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1134839173784679452005-12-17T12:04:00.000-05:002005-12-17T12:06:13.793-05:00

واقعا بچه های آخر زمون! کلی حال کردم و با بعضیاشون فقط لبخند و با بعضی یه خنده حسابی.

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1134766731633051612005-12-16T15:58:00.000-05:002005-12-16T15:58:51.643-05:00

این رو الان خواهرم برام فرستاد:"یه ایرانی اگر هواپیماش سقوط نکنه، از سانحه رانندگی جان سالم به در ببره، آلودگی هوا زنده‌اش بذاره و زلزله لهش نکنه، آخرش حتما از خوشحالی میمیره"

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1134588663581160502005-12-14T14:27:00.000-05:002005-12-14T14:31:03.593-05:00

یه مدت قبل، دفعه اولی که احمدی نژاد شروع کرده بود و در باب پاک کردن اسراییل از نقشه صحبتهایی کرده بود یکی از جماعت پاکستانی دانشگاه رو دیدم. من رو که دید گفت عجب حرفهایی زده این رئیس جمهور شما! خودم رو آماده کردم که شروع به توجیه کنم. که بگم بابا این خیلی خامه! شاید تو ایران کسانی باشن که این طوری فکر کنن ولی این اوج خامی و ناشیگری و بی سیاستی یک رئیس جمهور رو میرسونه. انتظار داشتم که اون هم به

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1134555188154906832005-12-14T05:07:00.000-05:002005-12-14T05:13:08.166-05:00

سالگرد غلامحسین ساعدی بود چند روز پیش. با اینکه کتابهای زیادی ازش نخوندم ولی احساس میکنم که سالهاست میشناسمش. یه جورایی ازش خوشم میاد و شاید کمی هم تحسین میکنمش. ولی بیشتر از همه شاید حسرت میخورم، حسرت استعدادی رو که میتونست سالها بدرخشه و زود از دست رفت. حیف!عکس رو پارسال توی قبرستان پرلاشز توی پاریس گرفتم، دو سه متر اونورتر از قبر هدایت

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1133299014546801542005-11-29T16:14:00.000-05:002005-11-29T16:16:54.560-05:00

از وبلاگ دلتنگستانامروز که تو با مرد ديگری هستی من هم مرد ديگری شده ام. تنها فرق من با او اين است که تو در من گذشتهء خودت را می بينی و در او آينده ات را.هشت سال بعد تو زن ديگری خواهی شد که در مرد ديگری نيز گذشته ات را خواهی ديد. آنروز می بينی که من و تو و تمام آدمهای ديگر همه يکی هستيم، و عشق توهمِ انتخابِ يکی است برای تجسم آنچه که دوست داريم. آنروز بيا و کنارم بنشين تا با هم گذشته ها را مرور

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1132995355490386482005-11-26T03:55:00.000-05:002005-11-26T03:55:55.510-05:00

صبح شنبه است. من دارم تند و تند آخرین برگ لغتهای GRE رو حفظ میکنم و بعد از دوران خوش دانشگاه در ایران (مخصوصن امروز یاد کارهایی افتاده بودم که توی خوابگاه میکردیم و بی تردید جزو خاطرات دائمی ام خواهد شد) این شدیدترین هفته ای بوده که از نظر درسی داشتم. با شروع هفته بعد، دو روز دیگه سه امتحان پشت سر هم خواهم داشت و هفته های بعدش هم امتحانهای دیگه. ولی این سیستم هم خوبی خودش رو داره، تو یه موضوع خاص

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1131830740055291272005-11-12T16:13:00.000-05:002005-11-12T16:25:40.066-05:00

من از تولوز براتون مینویسم. از شهر خون و قیام! ولی به صورت جدی بخوام چیزی بگم باید بگم خبر خاصی نبود. اینجا فرانسه است و کلا از این جور اتفاقها میفته تا همه یه خرده تکون بخورن و به خودشون بیان. ظاهرا اینجا بعد پاریس از ناامن ترین شهرها در این درگیریها بوده منتها خودمون خبر نداشتیم. یه چیزی تو مایه‌های تبریز در شلوغی‌های 18 تیر. تو تهران داشت کم کم غائله میخوابید که تبریزیها تازه شلوغی رو شروع

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1127382960833512392005-09-22T05:54:00.000-04:002005-09-22T05:56:00.846-04:00

الان دارم باله سوئیت فندق شکن چایکوفسکی رو نگاه میکنم. چقدر این موسیقی لطیف و زیباست و با رقص چقدر قشنگتر هم میشه. رقصهاش شبیه هیچ کدوم از باله های کلاسیکی که دیدم نیست. موسیقی کلاسیک رو شاید بعضا زیاد نشه تحمل کرد. مثل غذای مجللیه که فقط هر از چند گاهی باید خورد و بیشترین لذت رو ازش برد.ولی چایکافسکی فرق داره. راستش از بعضی نظرها شاید مصنف بزرگی نباشه و حتی گاهی به صورت آشکاری خطاهایی در

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1125422136838116442005-08-30T13:14:00.000-04:002005-08-30T13:15:36.846-04:00

اختراع کفش باعث شد انسان سرش رو بالا بگیره، و بعد عاشق شد. به همین راحتی.

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1124199168744367212005-08-16T09:32:00.000-04:002005-08-16T09:32:48.750-04:00

این روزها دو تا سوال تو فکرم افتاده. یکی اینکه هنر چیست و حدش تا کجاست. و دوم اینکه اصول یک انسان چی ها باید باشه، حدش تا کجا باید باشه و یک انسان تا کجا باید پای این اصول بایسته. این دو تا به قدری سوالهای گنگ و گسترده‌ای هستند که هر کس سعی کرده یه جور به اونها جواب بده و جواب هیچ کس هم با اون یکی یکی نیست.

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1123852385322333022005-08-12T09:12:00.000-04:002005-08-12T09:13:05.330-04:00

دیروز با دوستهام رفتیم دیدن فیلم Les pupées russes. یه جایی تو فیلم بود که منو دقیقا یاد این جمله انداخت: "دلم میخواد سوار موتورت کنم و انقدر با سرعت برونم که مجبور بشی از ترس محکم بغلم کنی. تا زور بالا سرت نباشه که از این کارها نمیکنی!". فیلم باحالی بود. راستش چون ادامه یک فیلم دیگه به اسم "l'auberge spagnole" بود نمیشه بدون اون این فیلم رو دید و با اون هم به نظر نمیاد که داری یه فیلم میبینی.

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1122885966791420982005-08-01T04:43:00.000-04:002005-08-01T04:46:06.793-04:00

خدا چیست؟ خدا کیست؟ خدا چگونه است؟فکر میکنم باید به صورت مرتب و به روز شونده از خدا بنویسم و بپرسم تا در نهایت ببینم که تکلیف چیست.

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1122885400155558192005-08-01T04:35:00.000-04:002005-08-01T04:36:40.166-04:00

مطمئن نیستم منبع رو ولی احتمالا تو مثنوی معنوی مولوی بوده این حکایت از لقمان، که به پسرش گفت همیشه سعی کن بهترین غذاها رو بخوری، با بهترین آدمها نشست و برخواست کنی، بر بهترین مرکبها سوار شوی و در نهایت در بهترین بسترها بخوابی. خلاصه ایده این کار خیلی به من چسبید. مثل یک بیانیه برای زندگی میموند. بالطبع منظورش هم مشخص بود: وقتی غذا میخوری اگرواقعا گرسنه باشی همه غذاها در کام تو به مثابه بهترین

Oxynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1122468840849450832005-07-27T08:40:00.000-04:002005-07-27T08:55:54.253-04:00

این هفته‌ و هفته قبل تا حالا برای من خیلی شلوغ و پر از برنامه بوده، طوری که الان که فکر میکنم میبینم هیچ وقت خالی نداشتم و تنها وقتی که در اتاقم در سوپایرو بودم وقتی بوده که بلافاصله خوابم برده و صبح هم باید زود بیدار میشدم.هفته قبل بعد از راست و ریست کردن برنامه سفر پاریس که سه روزه گذاشته بودیم و قرار بود پدرام و امید و بیژن هم بیان پنج شنبه رفتم پاریس. یکشنبه شب از همونجا که برگشتم رفتم خونه

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1121780100023130872005-07-19T09:34:00.000-04:002005-07-19T09:35:00.033-04:00

راستش بعضی وقتها نوشتن خیلی سخت میشه. شعار فیلم «شکسپیر عاشق» این بود که «عشق تنها منبع الهام است». این قبول! ولی وقتی آدم حتی عاشق نیست هم باز میتوان نوشت. کافیه که چشماتو کمی دقیقتر به اطراف بگردونی تا بتونی سوژه ها رو که پر شده در دور و برت ببینی. ولی وقتی یه چیز ناشناس یا چند چیز کوچک ناشناس زندگی رو همچون مرگخوارها از دهانت بیرون میکشند(نتیجه جو هری پاتر که دوباره این روزها با کتاب تازه همه

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1120899265398800362005-07-09T04:53:00.000-04:002005-07-09T04:54:25.410-04:00

در بدو پیدایش هنر سینما، انموقع که آیزنشتاین مشغول ایجاد اصول اولیه تدوین فیلم بود اگر اشتباه نکنم بحث بر سر چگونگی گذر زمان در فیلم به دو شاخه تقسیم شده بود که آیزنشتاین در یک طرف و رنوار در طرف دیگر آن قرار گرفته بودند. گذر زمان چگونه میتوانست نشان داده شود؟ با اتفاقاتی که در طول فیلم می‌افتد یا با فاصله‌هایی که بین این اتفاقها ایجاد میشود. به عبارت دیگر زمان در حین فیلم برداری ایجاد میشود یا

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1120530627721062002005-07-04T22:22:00.000-04:002005-07-04T22:42:06.750-04:00

نمیدونم این حالی که الان تو ساعت چهار صبح دارم مال چیه. مال ورزش این دو روزه، مال آفتاب سوختگی پاهامه یا مال تب و ضعف و دردیه که وسط تابستون یهو یقه‌ام رو گرفته. عذاب وجدانی که بابت جواب ندادن تلفنهای دیشب و دروغی هم که قراره بابتش بگم بدترش کرده. خلاصه نمیدونم یهو چطور شد و کجا رفت اون حال خوبم. حتی این نوشتن هم نتونست بهترش کنه.چطوره یه خرده شیطونی کنم و «به یاد آرم هر چه خواهم از جهان دگر،

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1120324276868511672005-07-02T13:08:00.000-04:002005-07-02T13:11:16.870-04:00

تصمیم گرفتم وصیت کنم که وقتی مردم، در مراسم شب هفت یه ضبط توپ یا اگه میشه یه ارکستر بیارن سر قبرم و دوستهام برای شادی روح این مرحوم حسابی بزنن و برقصن.برای موجودی به نام انسان که کنجکاوترین (فضولترین) موجودات عالمه چه چیزی بهتر از مرگ که جواب بزرگترین کنجکاوی انسانه، جوابی که میتونه صفر باشه یا بی نهایت یا هر چیزی در اون بین.

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1120323893514449052005-07-02T13:03:00.000-04:002005-07-02T13:04:53.520-04:00

به نظرتون چطور میشه با آهنگ Bang Bang مال نانسی سیناترا (فیلم Kill Bill یادته؟) بالا پایین پرید و همراه با چند هزار تا آدم دیگه رقصید؟ راستش من هنوز هم نمیدونم چطور ولی ما کردیم شد.

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1119682398228534412005-06-25T02:50:00.000-04:002005-06-25T02:53:18.233-04:00

«دهانت را میبویند مبادا که بگویی دوستت دارم.»چه شد؟!؟!کفاره کدامین گناه نکرده‌مان بود این؟حوصله ندارم چیزی بنویسم. نا امیدم یا امیدوار؟ فعلا همچنان ترجیح خواهم داد امیدوار بمانم.

Oxynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1119561947158566792005-06-23T17:24:00.000-04:002005-07-07T11:28:03.900-04:00

این کیارستمی هم از اون آدمهای نادر روزگاره!

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1119560617994835292005-06-23T16:58:00.000-04:002005-06-23T17:03:38.006-04:00

پریروز به عنوان روز اول تابستان در فرانسه جشن موسیقی بود. فردا در ایران مرحله دوم انتخابات است.اصلا این دو چه ربطی به هم دارند در دنیایی که همه چیز را به همه چیز میتوان ربط داد؟پریروز در اون همهمه و بلوا در کاپیتول تولوز با دیدن اون همه آدم من فقط داشتم به یک چیز فکر میکردم.راستی تا حالا به نگاه آدمها دقت کردین؟ که چه چیزها که از نگاه آدمها نمیتوان فهمید!امروز بعد از پنج روز تونستم کتابهای سوم و

Oxynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1119198095690509532005-06-19T12:20:00.000-04:002005-06-19T12:21:35.696-04:00

این تکه رو چند ماه پیش نوشته بودم: در خیابان خیام داشتی قدم میزدی. از بالای سرت پرواز کنان رد شدم و بر شانه او نشستم. برگشت و تو را دید و لبخندی پهنای صورتش را پر کرد ولی تو جلو نرفتی، سرت را پایین انداختی. لحظه ای دیگر، او دیگر نبود و تو مرده بودی. صدای خش خش از بالای سرت میامد: خش ... خش ... خش ، صدا ضعیفتر میشد. تو که به پهلو خوابیده بودی مرده گور بغلی را دیدی. گفت نگران نباش، اولش همینجوری

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1119088713768480402005-06-18T05:57:00.000-04:002005-06-19T17:33:27.936-04:00

خنده های راستکی، خنده های زورکی، خنده های نمکی، خنده های کشککی، خنده های آبکی، خنده های سیخکی، خنده های مفتکی، خنده های مستکی،خنده های ماستکی، خنده های پفکی، خنده های الکی، خنده های زیرکی، خنده های قایمکی، خنده های هول هولکی،خنده های ریزریزکی، خنده های عروسکی، خنده های یواشکی، خنده های شیطونکی، خنده های دروغکی، خنده های حیوونکی، خنده های دل برکی، خنده های مورمورکی، خنده های دل زنکی، خنده های

Oxynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6134111.post-1118909501056235842005-06-16T04:10:00.000-04:002005-06-16T04:11:41.060-04:00

مردها همیشه بچه اند حتی وقتی بزرگ میشن، پیر میشن و در نهایت میمیرند. در نهایت این بچگی ذاتی در وجودشان میماند و شاید حتی در بعضی جاها به کمکشان هم بیاید.زنها همیشه مادرند، از وقتی به دنیا میان تا وقتی در سنین پیری مادری از همون پیرمردی رو که همچنان بچه است به عهده میگیرن.

Oxynoreply@blogger.com0